خمس آن را چنين روايت مىكند : قال عمر : ثمّ توفّى اللَّه نبيّه صلّى اللَّه عليه وآله ، فقال أبو بكر : أنا ولي رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله فقبضها أبو بكر فعمل فيها بما عمل رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله ، واللَّه يعلم أنّه فيها لصادق بارّ راشد تابع للحقّ ، ثمّ توفّى اللَّه أبا بكر ، فكنت أنا ولي أبي بكر ، فقبضتها سنتين من إمارتي ، أعمل فيها بما عمل رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله و ما عمل فيها أبو بكر ، واللَّه يعلم أنّي فيها لصادق بارّ راشد تابع للحق . عمر بن خطّاب گفت : آن گاه كه خداوند پيامبرش را قبض روح نمود . ابوبكر گفت : من ولىّ رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله هستم ؛ پس اموال را در اختيار گرفت و همان گونه رفتار كرد كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله در آنان عمل مىكرد و خدا مىدانست كه او در ادّعايش صادق و درستكار و در راه راست و پيرو حق بود ( ! ! ) . . . « 1 » . وى در اين جا آن عبارت را اصلًا نياورده ، امّا در كتاب مغازى ، باب حديث بنى نضير و در كتاب نفقات و در كتاب الفرائض و در كتاب الاعتصام به طور گوناگون تحريف كرده است « 2 » .

--> ( 1 ) صحيح بُخارى : 4 / 108 . ( 2 ) صحيح بُخارى : 5 / 207 ، 7 / 114 ، 8 / 267 و 9 / 187 .